Afscheid - 01/01/2020

We hebben allemaal een weg af te leggen, een pad te volgen ...een levenspad.
Samen met jullie, mijn dierbare patiënten, heb ik gedurende 22 jaar mijn pad bewandeld.
Mijn uiterste best gedaan om de zorgen, waar menig persoon voor terugdeinst, met zachtheid en geduld uit te voeren.
Elke dag opnieuw mij ingezet om jullie te leren wat het belang van een gezonde mond is.
Voor velen ook ervoor gezorgd dat een spontane lach opnieuw mogelijk werd, zonder schromelijk een hand voor de mond te willen houden.
Een goed gevoel bij een blik in de spiegel.
Het was zo fijn te merken dat ik de spanning bij mijn kleine, lieve patiëntjes vaak kon verzachten of zelfs kon doen verdwijnen.
Samen met jullie ...mijn pad bewandeld.
Maar…
Er stonden borden langs de weg. Van die ronde, rode met 4 letters.
Stop!
Ik heb ze niet gezien en ben doorgegaan.
Deze zomer kwam ik op een kruispunt en het licht stond op rood.
Toch het risico genomen om door te gaan.
Zware crash met enorm veel schade…
Wanneer ik dit nu neerschrijf ben ik de schade aan het herstellen.
De weg is nog lang en het licht staat nog steeds op rood.
Maar terwijl ik sta te wachten op het groene signaal heb ik tijd gehad, tijd om na te denken.
Ik heb beslist om af te slaan, om een andere route te gaan volgen.
Bedankt voor jullie vertrouwen.
Bedankt deel uitgemaakt te hebben van mijn levenspad.
Van harte hoop ik dat een andere zorgverstrekker jullie in de toekomst met evenveel geduld, rust en empathie verder zal begeleiden.

Warme groet,
Ilse.